Tagarchief: Kwaliteit

Persoonlijke en interpersoonlijke vaardigheden cruciaal voor kwaliteitsmanagers in tijden van transformatie (Everard van Kemenade)

In deze bijdrage staat de kwaliteitsmanager centraal in het huidige stadium van ontwikkeling van kwaliteitsmanagement. Een belangrijke inspiratie voor mijn visie op de ontwikkeling van kwaliteitsmanagement was de discussie binnen de European Organisation for Quality (EOQ) over kwaliteitsparadigma’s geïnitieerd door Jouslin de Noray en verder gebracht onder andere door Shiba en Hardjono. In Nederland komt Vinkenburg komt de eer toe een dergelijke discussie te hebben aangezwengeld toegespitst op zijn drie kwaliteitsscholen. Velen hebben aan die discussie bijgedragen onder andere in Synaps en Sigma. Die discussies krijgen pas betekenis als ze worden doorgeleid naar de consequenties voor de kwaliteitspraktijk van alle dag. Als onderwijsman interesseren mij dan de consequenties ten aanzien van de rol en de competenties van de kwaliteitsmanager. Wat moet een kwaliteitsmanager in de eenentwintigste eeuw doen en welke vaardigheden heeft deze daarvoor nodig? Zodat de volgende stap gemaakt kan worden: hoe kan iemand zich die kennis en vaardigheden eigen maken, m.a.w. hoe kun je het vak leren?

Lees verder

Stimuleren tot reflectie (Huub Vinkenburg)

Als we naar de ontwikkelingen van ons vakgebied kijken dan staat daarin één vraagstuk centraal: kwaliteitsmanagement dreigt vast te lopen. Gepoogd wordt deze kwestie te benaderen op een manier die kwaliteitskundigen-van-het-eerste-uur eigen is: zoek de oorzaak van het probleem en neem die weg. Wat is hier ‘het probleem’? Dat hangt af van de optiek (het paradigma) waarmee er naar wordt gekeken. De geschiedenis van de kwaliteitskunde leert dat zich – net als in andere vakgebieden – van tijd tot tijd een paradigmashift voordoet. Kenmerkend – volgens wetenschapsfilosoof Thomas Kuhn – is dat dan ‘alles’ verandert. De centrale begrippen krijgen een andere betekenis, de problemen worden anders gedefinieerd, de oplossingen elders gezocht en de werkwijze drastisch gewijzigd. Ik durf te stellen dat de nieuwe ontwikkeling ook vraagt om aan ander profiel, om andere competentie van de vakgenoten. Men gaat ook anders tegen het vak aankijken. Er komt een nieuwe school. Naar mijn mening maakt de kwaliteitskunde thans zo’n paradigmashift door. En staat er dus iets te gebeuren. Maar wat? Afgaande op Thomas Kuhn kunnen we dan het beste kijken naar elementen uit wat hij noemt de ‘disciplinaire matrix’, die kenmerkend zijn voor een vakgebied. De disciplinaire matrix beschrijft het conceptueel kader met daarin de gemeenschappelijke begrippen en overtuigingen, bijvoorbeeld over de aanpak van een probleem. In ons geval hebben we het dan bijvoorbeeld over de betekenis van begrippen als kwaliteit en kwaliteitsmanagement. Want waar gaat het over? Wat is de essentie? Wat houdt het vak ‘kwaliteitskunde’ eigenlijk in?

Lees verder

Kwaliteitsmanagement in de 21e eeuw, baanbrekende innovatie voor de kwaliteitsmanager (Arnold Roozendaal)

Wat is de toegevoegde waarde van een kwaliteitsmanagementsysteem ten behoeve van het organiseren in de 21e eeuw? Vanuit een breed perspectief kijkend zie ik een samenleving waarbij men op zoek is naar de juiste antwoorden op fundamentele problemen die op ons af zijn gekomen. Dit geldt voor de samenleving van het hier en nu, maar zeker ook met de blik op de toekomst. Langzamerhand is het besef ontstaan dat het einde van de zogenaamde maakbare samenleving, die ons de afgelopen twee eeuwen veel welvaart heeft gebracht, in zicht is. Velen zien dat niet of sluiten hun ogen ervoor. De politiek, organisaties, leiders en daarmee ook individuen hebben moeite met de toenemende complexiteit. Het is voor veel mensen moeilijk alle ontwikkelingen bij te benen en proactief te werk te gaan. We hollen van de ene naar de andere crisis.

Lees verder

Synergie vóór betere kwaliteit (Rob Zuijderhoudt)

Er mankeert iets fundamenteel aan het begrip kwaliteit, zoals het zich de laatste decennia heeft ontwikkeld in de context van management van organisaties. In dit luchtige en anekdotische verhaal wordt dat gebrek hier aangeduid. Er is ook een oplossing die wordt gedragen door het begrip Synergie. De consequenties daarvan voor de organisatie en het management strekken echter veel verder dan in dit artikel uit de doeken kan worden gedaan. De lezer wordt niet alleen uitgedaagd op zoek te gaan om daarvan kennis te nemen, maar ook om zich te realiseren dat er in de nabije toekomst een totaal nieuwe kijk op management en organisatie mogelijk en noodzakelijk is.

Lees verder

Duurzaam processen verbeteren lukt alleen als mensen groeien (Marc Rouppe van der Voort)

Duurzaam processen verbeteren lukt alleen als mensen groeien (Marc Rouppe van der Voort)
De afgelopen twaalf jaar heb ik in diverse rollen veranderprocessen begeleid en geleid in het bedrijfsleven en in de zorg. De laatste zeven jaar deed ik dat als manager innovatie in het St. Elisabeth Ziekenhuis met behulp van lean denken. Wanneer ik meer betrokken was bij projectmatige (‘periodieke’) veranderprocessen was ik resultaatgericht en trok ik vaak veranderingen. De laatste jaren werk ik vaker aan een cultuur van ‘continu veranderen’ en help ik routines en vaardigheden creeeren om dat mogelijk te maken. en treed ik steeds meer op in de rol van betekenisgever. Met betekenis geven doel ik op het richting geven van de veranderprocessen die altijd gaande zijn door het creeren van momenten van reflectie, waardoor nieuwe perspectieven ontstaan. Kern voor de organisatie is dat het probleemoplossend vermogen toeneemt, kern voor de persoon is dat hij of zij als mens groeit. Het is een langzame benadering, maar een die in mijn ervaring duurzamer is en bovendien veel meer voldoening geeft voor alle betrokkenen.

In deze bijdrage onderbouw ik deze zienswijze ik aan de hand van praktijkervaringen, een stukje theorie over organisatieverandering en een inspirerende casus van een bijzondere meubelfabriek. Mijn stelling is dat succesvol kwaliteitsmanagement in de 21e eeuw zich primair met betekenisgeving (‘sensemaking’) bezig zal houden.

Lees verder

Komt kwaliteitsmanagement in de levensmiddelenindustrie voorbij systeemniveau? (Cees Beek)

Vele collega’s melden in het boek Perspectieven op Kwaliteit dat het paradigma van kwaliteitsmanagement zich verbreedt. Het object is verschoven van product, proces, systeem, organisatie naar maatschappij. Maar in de levensmiddelenindustrie waar kwaliteit traditioneel voor productkwaliteit staat, is kwaliteitsmanagement blijven steken op systeemniveau. Dit blijkt uit een onderzoek dat in 2010 gedaan is door NNK-Food, VMT en de Universiteit Wageningen. Daaruit blijkt ook dat een deel  van het management deze functieverbreding van de kwaliteitsmanager niet ziet zitten qua functie,  competenties en tijd. Het is dus de vraag of de kwaliteitsmanager in de levensmiddelenindustrie het systeemniveau kan, mag en wil ontstijgen.

Lees verder

De bodem onder Lean & Six Sigma, het grensvlak tussen borgen en verbeteren, de rol van de leidinggevende (Leo Monhemius)

Deze bijdrage is ontstaan uit diverse worstelingen bij Lean & Six Sigma projecten. Juist in deze tijd gaan organisaties tot het uiterste om verbeteringen door te voeren. Toch heeft iedere organisatie een grens waar de basisprocessen in gevaar worden gebracht. Die grens is nooit zuiver te trekken, mensen zijn immers flexibel. We houden het nog even vol wanneer de grens wordt overschreden….

Lees verder

Tob niet, ‘t komt toch anders (Janneke Stegink)

Tob niet, ‘t komt toch anders

De ingevoerde kwaliteitsmodellen en -instrumenten hebben geholpen om de processen en resultaten te verbeteren. Toch wordt er over kwaliteit geklaagd, mensen vinden het bureaucratisch en belemmerend. Dat komt mede doordat veel kwaliteitsinstrumenten weinig ruimte bieden aan menselijke eigenzinnigheid, die ook het resultaat beïnvloedt. Deze bijdrage gaat over deze eigenzinnigheid, moeten we dit opvatten als risico en zoveel mogelijk beperken of biedt ze juist mogelijkheden om waarde toe te voegen? Beide benaderingen zie ik gebeuren binnen ‘de zorg’. Het antwoord op deze vraag bepaalt de wijze waarop het werk wordt georganiseerd en heeft dus effect voor medewerkers, managers en kwaliteitskundigen. Is de rol van de kwaliteitskundige die van risicomanager of die van stimulans generator? Wordt de kwaliteit georganiseerd of ontstaat hij in de beweging van mensen?

Lees verder

Focus, eenvoud en betrokkenheid (Kees Ahaus, Mona van de Steeg en Matthijs Zwier)

In dit artikel staan we stil bij drie success stories van ondernemers in de gezondheidszorg: focusbare zorg bij de DC Groep van Loek Winter, Buurtzorg van Jos de Blok en Regie op Locatie bij Vanboeijen van Pieter de Kroon.

Focusklinieken zijn gebaseerd op het idee van de focused factory van Skinner. Het repeterende karakter als gevolg van standaardisatie en het concentreren op één of beperkt aantal gebieden leiden tot een beter beheersbare organisatie met een betere output gemeten in kwaliteit en kosten.

Voor Jos de Blok was de verregaande bureaucratie, de vermindering van werkplezier en effectiviteit bij zorgprofessionals en soms falend management binnen de thuiszorg aanleiding om Buurtzorg Nederland op te richten. Bij Buurtzorg staat de relatie tussen cliënt en professional centraal. Professionals werken in kleine autonome ‘buurtzorgteams’ en hebben zelf de regie over de inhoud en werkwijze bij de hulpverlening.

Alle mensen met een handicap een Goed Leven en alle medewerkers Mooi Werk binnen een Financieel Gezonde organisatie, dat is de drijfveer bij Vanboeijen. Dit doet men door iedereen zeggenschap en verantwoordelijkheid te geven op de locatie. Dagelijks worden stapjes gezet om tot een cultuur van continu verbeteren te komen en het probleemoplossend vermogen op de locatie te vergroten.

Wat zijn de rode draden die door deze cases heen lopen?

Antwoord op deze vraag leidt tot drie perspectieven op kwaliteit, één over focus, één over eenvoud en één over betrokkenheid. U kunt meer hierover in het complete artikel op deze site lezen.

Lees verder