Tagarchief: Veranderen

Evaluatie van de kwaliteitszorg bij de Politie (Piet Dijkshoorn)

Sinds 1998 werkt de politie – wettelijk verplicht – met een kwaliteitsstelsel. Onderdeel van dat stelsel is het evaluatiestelsel kwaliteitszorg. Er is destijds gekozen om het te baseren op het INK-managementmodel. Het evaluatiestelsel is gericht op leren, verbeteren en verantwoorden en is opgebouwd als een vierjarige cyclus van zelfevaluaties, audits en visitaties. Inmiddels zijn er gedurende de vier kwaliteitscycli meer dan 100 audits en ruim 80 visitaties gehouden. Deze ‘discipline’ heeft de politieorganisatie veel gebracht, te weten: een toename van bedrijfsmatig denken en werken, meer eenheid door het werken vanuit één referentiemodel en het spreken van één taal, de mogelijkheid van benchmarking, c.q. leren van elkaar en continue aandacht voor organisatieontwikkeling en kwaliteitszorg.

Lees verder

Kwaliteitsmanagement: niet (meer) doen! (Hans Luijten en Hans van Houcke)

Kwaliteitsmanagement: niet (meer) doen!

Het ontbreekt ons niet aan technieken, methodieken en systemen.
Waar het om gaat is aandacht voor menselijk gedrag als succesfactor.
Waar het ook om gaat is de juiste attitude op strategisch en institutioneel niveau.
Wat bijvoorbeeld moeilijk te hanteren is voor managers, is de paradox tussen ‘meer ruimte voor de basis’ en ‘meer sturing vanuit de top’.

Lees verder

Trends in Kwaliteitsmanagement (Bob Alisic)

Toen ik de vraag kreeg om ook een bijdrage te leveren aan een boek over de trends in kwaliteitsmanagement heb ik meteen enthousiast ‘ja’ gezegd, natuurlijk iets gaan schrijven over de toekomst van kwaliteitsmanagement is een uiterst boeiend onderwerp. Een paar dagen later dacht ik: er is al zoveel hierover geschreven, valt er eigenlijk nog iets aan toe te voegen waar de lezers ook iets aan zouden hebben? Een vraag waarop ik niet meteen een antwoord had. Toch, stap voor stap kwam op mijn netvlies een aantal observaties die samen mogelijk enkele trends aanduiden.

Lees verder

Persoonlijke en interpersoonlijke vaardigheden cruciaal voor kwaliteitsmanagers in tijden van transformatie (Everard van Kemenade)

In deze bijdrage staat de kwaliteitsmanager centraal in het huidige stadium van ontwikkeling van kwaliteitsmanagement. Een belangrijke inspiratie voor mijn visie op de ontwikkeling van kwaliteitsmanagement was de discussie binnen de European Organisation for Quality (EOQ) over kwaliteitsparadigma’s geïnitieerd door Jouslin de Noray en verder gebracht onder andere door Shiba en Hardjono. In Nederland komt Vinkenburg komt de eer toe een dergelijke discussie te hebben aangezwengeld toegespitst op zijn drie kwaliteitsscholen. Velen hebben aan die discussie bijgedragen onder andere in Synaps en Sigma. Die discussies krijgen pas betekenis als ze worden doorgeleid naar de consequenties voor de kwaliteitspraktijk van alle dag. Als onderwijsman interesseren mij dan de consequenties ten aanzien van de rol en de competenties van de kwaliteitsmanager. Wat moet een kwaliteitsmanager in de eenentwintigste eeuw doen en welke vaardigheden heeft deze daarvoor nodig? Zodat de volgende stap gemaakt kan worden: hoe kan iemand zich die kennis en vaardigheden eigen maken, m.a.w. hoe kun je het vak leren?

Lees verder

Duurzaam processen verbeteren lukt alleen als mensen groeien (Marc Rouppe van der Voort)

Duurzaam processen verbeteren lukt alleen als mensen groeien (Marc Rouppe van der Voort)
De afgelopen twaalf jaar heb ik in diverse rollen veranderprocessen begeleid en geleid in het bedrijfsleven en in de zorg. De laatste zeven jaar deed ik dat als manager innovatie in het St. Elisabeth Ziekenhuis met behulp van lean denken. Wanneer ik meer betrokken was bij projectmatige (‘periodieke’) veranderprocessen was ik resultaatgericht en trok ik vaak veranderingen. De laatste jaren werk ik vaker aan een cultuur van ‘continu veranderen’ en help ik routines en vaardigheden creeeren om dat mogelijk te maken. en treed ik steeds meer op in de rol van betekenisgever. Met betekenis geven doel ik op het richting geven van de veranderprocessen die altijd gaande zijn door het creeren van momenten van reflectie, waardoor nieuwe perspectieven ontstaan. Kern voor de organisatie is dat het probleemoplossend vermogen toeneemt, kern voor de persoon is dat hij of zij als mens groeit. Het is een langzame benadering, maar een die in mijn ervaring duurzamer is en bovendien veel meer voldoening geeft voor alle betrokkenen.

In deze bijdrage onderbouw ik deze zienswijze ik aan de hand van praktijkervaringen, een stukje theorie over organisatieverandering en een inspirerende casus van een bijzondere meubelfabriek. Mijn stelling is dat succesvol kwaliteitsmanagement in de 21e eeuw zich primair met betekenisgeving (‘sensemaking’) bezig zal houden.

Lees verder

De toekomst verdient kwaliteit (Aad van Dorp)

Het is niet eenvoudig om iets over de toekomst te schrijven. De toekomst is moeilijk. Vaak blijken allerlei toekomstvoorspellingen niet uit te komen. Denk eens aan strategie- en jaarplannen die – misschien ook in uw omgeving – niet hebben gebracht wat ervan gedacht werd. Hoe komt dat? Kwaliteit gaat (vaak) over het halen van van tevoren gestelde doelstellingen. Maar die liggen dus in de toekomst. Is er iets structureels in het denken over de toekomst, die maakt dat we het moeilijk kunnen voorspellen? Komt dat misschien omdat het fundament voor de toekomst vandaag gelegd wordt? Of omdat de toekomst zich per definitie onttrekt aan alles wat we vandaag bedenken? Ik ben er nog niet uit.

Lees verder

De Kracht van Kleine Kwaliteit (Hans Vermaak)

Kwaliteit om van te houden

Ik hou ervan als iets kwaliteit heeft. Zelfgekweekte tomaten, de geliktheid van mijn I-mac, de hulpvaardigheid van de XS4ALL-helpdesk, de steunende scherpte van promotor, de retorische vingervlugheid van de West Wing televisieserie en het meedenken van de nurse-practitioner toen een familielid kanker had. Onvergelijkbare zaken – maar in alle deze gevallen ben ik geraakt en geeft kwaliteit het leven kleur. Ik heb dat het meest waar zaken complex worden. Waar het niet meer voorspelbaar is hoe iets betekenisvols tot stand kan komen en het op maat moet worden geproduceerd door meerdere mensen vanuit meerdere invalshoeken. Kwaliteit heeft dan iets emergents en magisch.

Het is wellicht niet verrassend dat ik op dat soort kwaliteitspuzzels in mijn advieswerk opzoek: complexe vraagstukken die in het hart van primaire processen spelen en waarvan succesvolle hantering meerwaarde oplevert voor een buitenwereld, de identiteit van de organisatie voedt en de beroepstrots van professionals raakt. Denk aan de grensoverschrijdende samenwerking in de jeugdzorg van instellingen rond en met het gezin. Of het scheppen van duurzaamheid van producten en processen. Dit advieswerk doe ik meestal met direct betrokkenen onder de vlag van ‘innovatie’, ‘professionaliteit’ of ‘effectiviteit’. Wat curieus is dat ik dat nooit onder de noemer van kwaliteitsmanagement doe en zelden met kwaliteitsfunctionarissen. Dat intrigeerde me des te meer toen ik van de NNK voor een boek over ‘taaie vraagstukken’ de Onderzoeksprijs Kwaliteitsmanagement kreeg. Ik had nooit bedacht dat het boek daar over ging. ‘Wat is hier aan de hand?’ dacht ik.

Lees verder