Tagarchief: Bezinning

Doelgericht kwaliteitsmanagement – van verbreding naar verdieping (Henk de Vries)

Kwaliteitsmanagement verbreedt zich. Van gerichtheid op de eigen organisatie of de klant naar gerichtheid op een veelheid van partijen. Van productkwaliteit naar ook dienst- en proces- en organisatiekwaliteit, en verder naar ketenkwaliteit en maatschappelijke kwaliteit. Van beheersing naar ook verbetering of zelfs innovatie. Van één aspect (technisch) naar veel aspecten (ook milieu, arbeidsomstandigheden, maatschappelijke rechtvaardigheid). Van een beperkt instrumentarium (vooral statistische methoden) naar een breed pallet aan instrumenten (ook allerlei sociale instrumenten zoals 360-graden-feedback of organisatorische zoals het EFQM-model). Maar dan wordt kwaliteitsmanagement bijna hetzelfde als ‘goed management’ en is het begrip zo vaag geworden dat er niets van overblijft. Daarom in deze bijdrage eerst een positiebepaling van kwaliteitsmanagement: wat is het? Daarin zal ik het typeren als: het doelgericht houden van waardetoevoegende processen en deze doelgerichtheid verder verbeteren. Vervolgens leidt dit tot de vraag: klopt het nog wat we doen? Waartoe zijn we op aarde? Wat kan het antwoord op deze catechismusvraag betekenen?

Lees verder

Tolerantie: deugd of ondeugd? (Frits van Engeldorp Gastelaars)

Hoe om te gaan met verschillen in waardenstelsels? “Ik behoor tot een groep, dus ik ben.” Deze oncartesiaanse uitspraak moet centraal staan in een beschouwing over (in)tolerantie. Immers, tolerantie heeft te maken met interactiepatronen tussen mensen en, zoals we zullen aantonen, uiteindelijk met de relatie van jezelf als persoon tegenover anderen.

Lees verder

“Let’s make lips smile” (Fred Brands)

Iets te schrijven over kwaliteit is altijd leuk. Het is een mooi, boeiend en uitdagend vakgebied waarbinnen ik al jaren werkzaam ben als manager en nu als directeur. Toen de vraag kwam om mee te werken aan het schrijven van het boek Perspectief op kwaliteit.NL was ik direct enthousiast. Hierbij moest ik wel even goed nadenken wat ik dan wilde schrijven. Ik kon iets schrijven over mijn ervaringen op het gebied van kwaliteit(management), maar het moest vooral iets zijn waar de lezer ook iets mee kan. Toen ik hierover nadacht, kwam bij mij de oude strijdkreet “Let’s make lips smile” naar boven. Afkomstig van een vorige werkgever bij het invoeren van een ISO 9001 kwaliteitsmanagementsysteem begin jaren negentig. Het doel van deze tekst was toen om in één beknopte zin duidelijk te maken waar kwaliteit voor staat, zowel intern als extern. Nu vele jaren later vormt deze strijdkreet nog altijd de rode draad in mijn werk en zo ook in dit verhaal. Mijn verhaal zal dan ook gaan over mijn persoonlijke ervaringen, inzichten en verwachtingen op het gebied van kwaliteitsmanagement.

Lees verder

De toekomst van de kwaliteitsmanager (Tineke Jacobs)

Kwaliteit. Van product, dienst, proces, organisatie en samenleving. Om dat voor elkaar te krijgen heb je vast en zeker een kwaliteitskundige nodig. Het klinkt in elk geval taalkundig logisch. Maar we weten ook: vakmensen zorgen dat hun producten, diensten, processen etc. van goede kwaliteit zijn. Dat roept de vraag op: in hoeverre zijn zij kwaliteitskundigen? Sterker nog: is niet iedereen die iets voortbrengt een kwaliteitskundige? En, dus, refererend aan de context van dit boek: is kwaliteitskunde dan wel een specialisme, een eigen vak? In Synaps (2010) schreef ik daarover:

“Er zijn maar weinig mensen die de kwaliteit van het eigen werk niet interesseert. Als je iets maakt kijk je of het goed is, en zo niet, dan verbeter je het. Tenzij je afgestompt bent. Maar ook dan zie je dat het niet goed is. Je doet er alleen niets mee. En toch zijn er kwaliteitskundigen. Zijn dat dan geen vreemde, overbodige, types? Nemen zij niet de verantwoordelijkheid voor kwaliteit uit handen van degenen bij wie het in handen is, en moet blijven?”. In dit stuk zal ik op die vraag ingaan. Ik zal kort stilstaan bij de huidige rol van de kwaliteitskundige en dan komen met een richtinggevend perspectief.

Lees verder

Kwaliteitsmanagement in de 21e eeuw, baanbrekende innovatie voor de kwaliteitsmanager (Arnold Roozendaal)

Wat is de toegevoegde waarde van een kwaliteitsmanagementsysteem ten behoeve van het organiseren in de 21e eeuw? Vanuit een breed perspectief kijkend zie ik een samenleving waarbij men op zoek is naar de juiste antwoorden op fundamentele problemen die op ons af zijn gekomen. Dit geldt voor de samenleving van het hier en nu, maar zeker ook met de blik op de toekomst. Langzamerhand is het besef ontstaan dat het einde van de zogenaamde maakbare samenleving, die ons de afgelopen twee eeuwen veel welvaart heeft gebracht, in zicht is. Velen zien dat niet of sluiten hun ogen ervoor. De politiek, organisaties, leiders en daarmee ook individuen hebben moeite met de toenemende complexiteit. Het is voor veel mensen moeilijk alle ontwikkelingen bij te benen en proactief te werk te gaan. We hollen van de ene naar de andere crisis.

Lees verder

Komt kwaliteitsmanagement in de levensmiddelenindustrie voorbij systeemniveau? (Cees Beek)

Vele collega’s melden in het boek Perspectieven op Kwaliteit dat het paradigma van kwaliteitsmanagement zich verbreedt. Het object is verschoven van product, proces, systeem, organisatie naar maatschappij. Maar in de levensmiddelenindustrie waar kwaliteit traditioneel voor productkwaliteit staat, is kwaliteitsmanagement blijven steken op systeemniveau. Dit blijkt uit een onderzoek dat in 2010 gedaan is door NNK-Food, VMT en de Universiteit Wageningen. Daaruit blijkt ook dat een deel  van het management deze functieverbreding van de kwaliteitsmanager niet ziet zitten qua functie,  competenties en tijd. Het is dus de vraag of de kwaliteitsmanager in de levensmiddelenindustrie het systeemniveau kan, mag en wil ontstijgen.

Lees verder

Kwaliteit moet je misschien mee-maken (Cees Hoogendijk)

Kwaliteit moet je misschien mee-maken…

Toen mij werd gevraagd een bijdrage te leveren aan een boek over kwaliteit in organisaties werd ik pas warm toen mij duidelijk werd dat ik volledige vrijheid van spreken kreeg. Dat voelde kwalitatief goed. Het ontbreken van keurslijf leidde (althans voor mij) tot een nieuw verantwoordelijkheidsbesef: hoe zou ik optimaal kunnen bijdragen aan een verzamelwerk over kwaliteit in organisaties? Volgens mij zit in deze alinea al de nodige stof tot overdenking.

Nu luidt mijn persoonlijke slogan ‘van gedacht beleid naar gedaan beleid’. En iets zegt mij dat de performativiteit van nota’s en notities omgekeerd evenredig is met hun dichtgetimmerdheid. Wat moet je toch ook met een theorie, een casus die die theorie ‘bewijst’ en vervolgens een samenvatting van die theorie? Ga je dat echt bij jezelf uitproberen? Ik denk van niet, en niet omdat het niet zou werken, maar omdat je als lezer niet een beetje hebt mee mogen denken. Vandaar mijn titel, die al meteen vaststond: ‘kwaliteit moet je misschien mee-maken’. Het woordje misschien duidt mijn oprechte twijfel en is hopelijk ook functioneel in performatieve zin, want misschien gaat de lezer wel twijfelen, en dat is altijd een uitstekende context om te leren. Misschien gaat de lezer wel iets uitproberen…

Kun je iets vertellen zonder dat het de ander wordt ‘opgelegd’? Michel Foucault was daar een meester in. Lees vooral zijn Orde van het Spreken. Het woordje ‘misschien’ toevoegen helpt misschien. Dat ‘opleggen’ kan ook iets te maken hebben met de eenduidigheid van het onderwerp. Te veel focus. En dat terwijl kwaliteit (het boek zelf gaat het bewijzen) zoveel facetten kent. Zou ik het ‘dominante opleggen’ kunnen verminderen door simpelweg incompleet te gaan zijn? Door diverse korte inzichten te verzamelen? Daardoor de lezer zowel keuzevrijheid als invul- en aanvulruimte te gunnen? Ja zo zou ik het doen. Met een knipoog naar de Filosofische Onderzoekingen van Wittgenstein wiens inzichten (ingevingen) op losse kaartjes stonden en later samen in een boek terecht zijn gekomen.

Dertien verschillende (verschillende?) alineaatjes vormen mijn hoofdstuk. Mag ik jou als lezer vragen jouw top-3 er uit te destilleren, en mij dat per omgaande (blogreactie) te laten weten? En mag ik jou tevens uitnodigen er een veertiende aan toe te voegen? Dan heb je dat ook maar weer eens meegemaakt.

Lees verder